یه کیف پر از خاطره بود

یه کیف که احساسمو توش میذاشتم و می بستمش

کنج اتاق میذاشتمش

خرجین مهربونی بود دلی که من می خواستمش

مهربونیش چه بد شکست

روزای خوب اون گذشت

سیاه شد و همدم اون نبود دیگه حرفای خوب

تو خرجین عاشق ما نبود دیگه یه ذره نور

اسیر تنهایی میشد

تو تنهایی ماهی میشد

تو رویا شاه ماهی میشد

اما یه روز شاکی میشد عاشق رسوایی میشد

اونوقت یه عالم گله داشت

مثل الان دل من

یه عالمه خاطره داشت